W trakcie rozmowy z Davidem przy wyjeździe z lodgy, a w zasadzie hotelu okazało się, że jest on własnością ugandyjskiego Ministra Obrony. Tak nam to wyglądało z zewnątrz, kiedy wczoraj w recepcji dowiedziałem się, że hotel jest własnością lokalnego mieszkańca. Za duża dbałość o szczegóły, za dobra jakość wykonania. Przed
Budzę się o 3:30 i już nie mogę usunąć. O 4:45 mignął telefon, co oznacza, że włączyli prąd w lodge. Leżę i czekam aż zadzwoni budzik. Na śniadanie jesteśmy umówieni z Davidem na 6:30 i potem szybko ruszamy do Bwindi Impenetrable. National Park. Nagle słyszę, jak Monika mówi, że jest
Dzisiaj wyjazd z lodge dopiero przed 9:00. Powodem tej sytuacji jest fakt, że David chce mieć szansę na znalezienie lwów żyjących na drzewach (tzw. climbing lions). Jak mówi szansę będziemy mieli tylko wtedy, kiedy dojedziemy w okolice Ishasha, gdy będzie już środek dnia. Wtedy lwy będą szukały schronienia na drzewach
Z samego rana zaskakujemy Davida i po szybkim śniadaniu jesteśmy pierwsi u bram Parku Narodowego Królowej Elżbiety. W zasadzie to w ogóle przestało nam się chcieć jeść z rana, większą atrakcję dla wszystkich gości stanowił słoń, który odwiedził hotelową kuchnię, niż monotonny posiłek. Pierwotnie park ten nosił nazwę Kazinga. Niestety
Choroba powoli odpuszcza, ale dzień zaczyna się od drobnego nieporozumienia z Davidem. Byliśmy umówieni na śniadanie o 6:30, ale on nie dopowiedział nam, że powinniśmy zjeść je w przeciągu 10 min, aby przed 7:00 stawić się na bramkach w Parku Narodowym Kibale. Stamtąd mieliśmy wyruszyć na trekking do dziko żyjącej
W nocy budzę się zlany potem z silnym bólem brzucha. Biegunka podróżnych. Ledwo mam siłę zwlec się z łóżka po dwie pastylki nifuroksazydu. W czasie bezsennej nocy dotrwałem do rana. W trakcie śniadania, nawet sam widok jedzenia źle na mnie działa. Nie jem zupełnie nic, a przed nami 7 godzin
